Get Adobe Flash player

Informacje ogólne

Po co jest przedszkole?

To miejsce inicjacji.

Tu spotykamy pierwszą miłość,

tu przeżywamy pierwszą bójkę,

tu odkrywamy uroki nie znanego dotąd poczucia wspólnoty.

Pytania na progu:

Czy, kiedy stajemy się dorośli i zamykamy drzwi do swojego dziecinnego pokoju, potrafimy zrozumieć, czym dla naszych dzieci jest pójście do przedszkola?

Czy mamy świadomość, że posyłając dziecko tam, oddajemy je pod opiekę ( ale i na wychowanie) obcym ludziom?

Czy pamiętamy, ze odtąd będzie tam spędzać wiele godzin, czasem więcej niż z nami?

Czy zdajemy sobie sprawę, ze dzieci nam ufają i że jeżeli mówimy: “To jest fajne miejsce” – biorą nasze obietnice za dobrą monetę?

Czy rozumiemy, że dla kogoś, kto do tej pory był w domu, pod skrzydłami mamy, wejście w grupę dzieci jest ciężką fizyczną i psychiczna pracą, która wymaga wyuczenia się wielu nowych umiejętności?

Przedszkole jako konieczność:

Urlop wychowawczy dobiega końca i po prostu trzeba wracać do pracy. To życiowa konieczność. Często witamy ja z zadowoleniem, bo kończy się w naszym życiu etap siedzenia w domu. To praca z powodu monotonii i odpowiedzialności niemal katorżnicza, a zarazem społecznie niedoceniana, wiele kobiet więc owo “siedzenie” zamienia na “chodzenie” – do pracy.

Przedszkole pojawia się więc jako coś nieuchronnego. Wracasz do pracy, bo są potrzebne pieniądze, bo lubisz te pracę, bo chcesz mieć satysfakcję z uprawiania swojego zawodu, bo zależy ci na prestiżu. To taki etap w rozwoju rodziny, kiedy( najczęściej ) interesy dziecka i twoje są rozbieżne. Ono chciałoby być z mamą, a mama chce czegoś całkiem innego. Przedszkole ma więc tez pomóc dziecku w oswojeniu się z faktem, że mama ma poza nim inne ważne sprawy w swoim życiu.

Przedszkole jako wybór:

Bywa i tak, ze jest jakiś wybór. Chcesz nadal być w domu – urodziłaś kolejne dziecko, nie masz pracy albo po prostu lubisz prowadzić dom. Wtedy, wolna od presji zastanawiasz się, czy nie powinnaś twojego trzy – czterolatka chociaż na kilka godzin odprowadzić do przedszkola – dla jego dobra.

Ale dlaczego? Czy chodzi ci o rozwinięcie jego zdolności, zapewnienie twórczego rozwoju? Czy uważasz, ze powinien więcej przebywać z innymi dziećmi? Czy też chcesz go już przygotować do pójścia do szkoły?

Powodem może być także po prostu twoje zmęczenie i chęć odetchnięcia, choćby parę godzin dziennie. Czasem posyłamy dziecko do przedszkola, bo pojawiają się pierwsze problemy wychowawcze – napady złości, nieśmiałość, agresywne zachowania. Wtedy wydaje nam się, że specjaliści “zrobią z tym porządek”

Uwzględnij potrzeby dziecka:

Każdy z wymienionych powodów jest dobry, pod warunkiem że uwzględnia potrzeby twojego dziecka i że przedszkole, z którego usług będziesz korzystać, jest w stanie spełnić twoje oczekiwania. Nie ma dwojga jednakowych dzieci. Każde rozwija się inaczej, każde ma nieco inne potrzeby. To ty znasz je najlepiej. Ty jesteś ekspertem. Jeżeli wiesz, czego potrzebuje, łatwiej będzie ci ocenić, czy właśnie to przedszkole nadaje się dla niego.

Czy sobie poradzi:

Teoretycznie do przedszkola można posłać już trzyletniego malucha. Większość psychologów twierdzi jednak, że trzylatki są jeszcze za małe, by spędzać większość dnia poza domem. Bardzo tęsknią za mamą. Czterolatkowi jest już znacznie łatwiej. Przyjrzyj się swojemu dziecku i zastanów się, czy rzeczywiście jest już gotowe do wkroczenia w przedszkolny świat.

Nie ma powodów do obaw, jeżeli:

  • Zostało już kiedyś z kimś innym choć na kilka godzin. Wie, że mama znika, ale potem zawsze wraca. Rozumie, ze kiedy mama mówi “do widzenia” nie oznacza to rozłąki na całe życie.
  • Nie siusia już w pieluchy, potrafi powiedzieć bez skrępowania, że chce skorzystać z toalety.
  • Umie poprosić o coś, zapytać. Mówi tak, że obcy człowiek będzie mógł je zrozumieć.
  • Potrafi się rozebrać i ubrać (jeśli ubranie nie ma skomplikowanych haftek, złośliwych guzików i opornych suwaków).
  • Samodzielnie je, umie poprosić o dokładkę i powiedzieć, że coś mu nie smakuje.
  • Potrafi się bawić, gdy obok jest drugie dziecko – nie odpycha go ani nie atakuje.
  • Ma wystarczająco rozwiniętą koordynację ruchową. Nie spadnie z huśtawki, wie, co to są schody i drabinki.
  • Umie samo umyć ręce i zęby.

Po co jest przedszkole:

Zanim świadomie podejmiesz decyzję, czy od września poślesz swoje dziecko do przedszkola, warto, byś widziała nie tylko wady, ale również zalety tego rozwiązania.

  • Choć trzy – , czterolatkowi trudno w to uwierzyć, większa część swojego życia spędzi z dala od mamy. Przedszkole oswoi go z tym porządkiem rzeczy.
  • Człowiek jest istotą społeczną i zazwyczaj lubi spędzać czas z innymi ludźmi (choć tu różnice indywidualne są ogromne). Tak czy inaczej, bycia z innymi trzeba się nauczyć i przedszkole bardzo się w tym przydaje. Dziecko trenuje dzielenie się, czekanie na swoją kolej, powstrzymywanie się od “musze to mieć natychmiast”.
  • W przedszkolu można się wspaniale bawić. Tutaj nadarza się wiele okazji, by bardziej niż w domu rozwinąć skrzydła wyobraźni. To tutaj jest miejsce na zbudowanie wielkiego pałacu z materacy i koców, to tutaj da się latać na miotle albo tańczyć. W przedszkolnym ogrodzie można się wybiegać za wszystkie czasy a jeżeli pani pozwoli, zasadzić roślinkę i potem jej wiernie kibicować.
  • To miejsce, gdzie można w skupieniu uczyć posłuszeństwa swoje niewprawne jeszcze ręce. Poznawać, czym są farby, plastelina, nożyczki, klej. Robić wielkie rzeźby z gazet i klajstru, na co mama nigdy w życiu by się w domu nie zgodziła.
  • W przedszkolu można również uczyć się myślenia, zdobywać wiedzę, chłonąć świat poznawać, dowiadywać się. Ma to sens oczywiście wtedy, kiedy dziecko dobrze się czuje w przedszkolnej grupie. Trudno uczyć angielskiego kogoś, kto rozpaczliwie tęskni za mamą, z całych sił tuli do siebie misia, a broda wiecznie mu drży – prawda?

“Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć o tym, jak żyć, co robić i jak postępować, nauczyłem się w przedszkolu. Mądrość nie znajdowała się na szczycie wiedzy zdobytej w szkole średniej, ale w piaskownicy niedzielnej szkółki. Tam się nauczyłem, że trzeba dzielić wszystko, postępować uczciwie, nie bić innych, odkładać na miejsce każdą znalezioną rzecz, sprzątać po sobie, nie brać nic, co do mnie nie należy, powiedzieć “przepraszam”, jeśli się kogoś uraziło, myc ręce przed jedzeniem, spuszczać wodę, jeść ciepłe maślane bułeczki i popijać zimnym mlekiem, prowadzić zrównoważone życie, trochę się uczyć i trochę myśleć, malować i rysować i śpiewać i tańczyć, i bawić się , i codziennie trochę pracować, a po południu się zdrzemnąć” – Robert Fulgum

 

Debiut w przedszkolu:

To niełatwa sprawa. Malucha czekają poważne zmiany w życiu, czasem trudne do przyjęcia.

Mama, która do tej pory zawsze była gdzieś blisko, nagle znika. Na dodatek, zamiast siedzieć w domu i bawić się ulubionymi zabawkami, trzeba się zrywać z samego rana i biec za mamą ( stawia takie duże kroki) do budynku, gdzie ciągle ktoś coś każe robić. Ale to, co trudne wcale nie musi być niedobre. Do trudnych sytuacji trzeba po prostu dziecko przygotować, tak by umiało sobie z nimi radzić. Uprzedź malucha: “Już za tydzień idziemy poznać twoje przedszkole. Mam nadzieję, że będzie miło”. Przypomnij mu o tym na dzień przed debiutem.

Co do przedszkola:

  • Luźne spodnie lub spódnica w gumkę. – Bluza dresowa.
  • Podkoszulek z szerokim, rozciągliwym dekoltem.
  • Kapcie na rzepy.
  • Buty na rzepy.
  • Kurtka z suwakiem, który się łatwo zapina i rozpina.
  • Paczka chusteczek higienicznych.
  • Majtki i spodnie na zmianę (gdyby zdarzyła się wpadka).
  • Podkoszulek na zmianę (gdyby przy zupie zadrżała ręka).
  • Piżama.

Jeśli Twoje dziecko popłakuje rozstając się z Tobą w przedszkolu pamiętaj, by:

  • nie przedłużać zbytnio swojego pobytu w szatni,
  • samemu nie stwarzać cierpiętniczej atmosfery,
  • uśmiechać się zarówno przy pożegnaniu, jak i odbierając dziecko,
  • przy odbiorze nie zmusza ć dziecka do opowiadania “już i teraz” o tym, co działo się w przedszkolu, to wywołuje tylko niepotrzebny stres, dziecko samo podzieli się z tobą nowinami w odpowiednim momencie,
  • nie nagradzać dziecka za pozostanie w przedszkolu, bo będzie to odbierać Jako rekompensatę za “krzywdę” jaka je spotyka,

Warto by dziecko odprowadzał czasem tato – w relacjach z tatusiami dzieci zwykle rzadziej się “rozklejają”.

Jak przetrwać pierwsze trudne dni:

  • Rozmawiamy z dzieckiem o jego wątpliwościach.
  •  Akceptujemy uczucia dziecka.
  • Unikamy pospiechu, aby zdążyć przytulić dziecko, pożegnać się z nim.
  • Stosujemy małe dawki – stopniowo wydłużamy pobyt.
  • Nie wymykamy się cichaczem, dziecko poczuje się oszukane i straci zaufanie.
  • Dotrzymujemy danego słowa (głównie pory odbierania).
  • Pomagamy w samodzielności przez rozsądne ubrania (luźne spodnie – najlepiej na gumce, odzież na zmianę w razie “awarii”.
  • Zaopatrzmy dziecko w opiekuna w postaci ulubionej przytulani ( nie zapomnijmy jej zabrać z przedszkola z powrotem).
  • Zaufajmy przedszkolu.

REGULAMIN BEZPIECZEŃSTWA DZIECI

W PRZEDSZKOLU SAMORZĄDOWYM NR 3

W BRZEGU DOLNYM

 

Podstaw prawna: ustawa o systemie oświaty, ustawa Karta Nauczyciela i Rozporządzenie MENiS z 31 grudnia 20o2 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (dz.U. z2003 r. nr 6, poz. 69 z póź.zm.)

 

  1. Przedszkole zapewnia stałą opiekę nad dziećmi w czasie pobytu w placówce oraz w trakcie zajęć organizowanych poza jej terenem.

  1. Nauczyciel jest świadomy odpowiedzialności za życie i zdrowie dzieci, jaka na nim spoczywa. Zapewnienie pełnego bezpieczeństwa dzieciom jest podstawowym obowiązkiem nauczyciela. W przypadku konieczności chwilowego oddalenia się od dzieci będących pod opieką, nauczyciel musi zapewnić dozór innej osoby na czas swojej nieobecności.

  1. Uchybienie obowiązkom nauczyciela w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom grozi odpowiedzialnością karną bądź dyscyplinarną.

  1. Na bezpieczeństwo dziecka w przedszkolu składa się bezpieczeństwo: fizyczne i psychiczne. Bezpieczeństwo fizyczne polega na chronieniu dzieci przed urazami, bólem fizycznym, utratą życia i zdrowia. Bezpieczeństwo psychiczne polega na właściwym komunikowaniu się z dzieckiem, akceptacji, tolerancji dziecka bez względu na posiadany potencjał rozwojowy, status społeczny i pochodzenie.

  1. W przedszkolu wdraża się dzieci do przestrzegania podstawowych zasad bezpieczeństwa, w szczególności w zakresie:

a)      wdrażania dzieci do przestrzegania norm określonych zachowań, w sytuacjach typowych dla funkcjonowania dzieci w przedszkolu ( w sali zabaw, w łazience, w szatni, na placu zabaw, na wycieczce/spacerze)

b)      właściwego komunikowania się z dziećmi,

c)      właściwego organizowania czasu wolnego dzieciom,

d)     znajomości sposobów wzywania pomocy i radzenia sobie w trudnych sytuacjach,

e)      unikania zagrożeń pochodzących od dorosłych, zwierząt, roślin oraz wynikających ze zjawisk atmosferycznych,

f)       bezpieczeństwo w ruchu drogowym,

g)      oddalania się od nauczyciela oraz postępowania w przypadku zgubienia się,

h)      obchodzenia się ze środkami chemicznymi, lekami, kosmetykami itp.

  1. Dziecku nie wolno:

a)      wychodzić samodzielnie z sali, z placu zabaw, z budynku lub innego miejsca bez pozwolenia i dozoru osoby dorosłej,

b)      łamać ustalonych w przedszkolu zasad zachowania,

c)      narażać siebie i inne dzieci na niebezpieczeństwo.

  1. Nauczyciel ma obowiązek wdrażania dzieci do bezpiecznych zachowań, w szczególności:

a)      ustalenia wspólnie z dziećmi zasad i norm obowiązujących w grupie i w przedszkolu,

b)      wdrażania dzieci do przestrzegania obowiązujących w grupie i w przedszkolu zasad zachowania, wynikających z podstawy programowej, realizowanego programu wychowania przedszkolnego, programu wychowawczego przedszkola i programu profilaktyki,

c)      zapoznawania rodziców z obowiązującymi w przedszkolu zasadami zachowania, systemem stosowania konsekwencji za nieprzestrzeganie zasad oraz nagradzania za postępowanie zgodnie z zasadami obowiązującymi w grupie i w przedszkolu.

  1. Nauczyciel ma obowiązek codziennego sprawdzenia stanu sprzętu, zabawek, otoczenia przed rozpoczęciem pracy. Ewentualne zagrożenia usuwa lub zgłasza przełożonemu. Nie wolno organizować zabawy, zajęć oraz innych czynności w otoczeniu niebezpiecznym dla dzieci.

  1. Nauczyciel ma obowiązek systematycznego sprawdzania stanu liczbowego grupy, w szczególności podczas zajęć organizowanych na placu zabaw lub poza terenem przedszkola.

  1. Nauczyciele i opiekunowie mają obowiązek, w szczególności podczas pobytu dzieci na placu zabaw, przebywać w miejscach największych zagrożeń (huśtawka, zjeżdżalnia itp.

  1. Podczas zajęć organizowanych w salach zabaw lub innych pomieszczeniach w przedszkolu uwaga nauczyciela powinna być skierowana na dzieci.

  1. Nauczyciel ma obowiązek organizowania zajęć w sposób  przemyślany, tak aby przewidzieć ewentualne zagrożenia i im przeciwdziałać.

  1. Dzieci przemieszczają się np. na rytmikę, do szatni, na wycieczki piesze. W szatni, ubikacji oraz w łazience dzieci podlegają szczególnej kontroli ze strony pracowników przedszkola. Nauczyciele lub osoby pomagające nauczycielowi zobowiązani są do monitorowania tych pomieszczeń.

  1. Każdy pracownik przedszkola jest zobowiązany zareagować w przypadku zauważenia dziecka pozostającego bez opieki w przedszkolu lub na placu zabaw ( w każdym miejscu poza salą).

  1. Każdy pracownik przedszkola jest zobowiązany do sprawdzenia zabezpieczeń drzwi, okien i bram w trakcie swojej pracy oraz zabezpieczenia dostępu dzieci do środków chemicznych.

  1. Każde wyjście nauczyciela z grupą poza teren przedszkola wpisywane jest do zeszytu wyjść z podaniem miejsca, celu wyjścia, planowanego czasu pobytu.

  1. Organizacja wycieczek przebiega na zasadach określonych w regulaminie wycieczek.

  1. W razie wystąpienia wypadku dziecka na terenie przedszkola lub poza nim nauczyciel jest zobowiązany do udzielenia pomocy oraz przestrzegania procedury postępowania w razie wypadku.

  1. Rodzice mają obowiązek przyprowadzania i odbierania dzieci według zasad określonych w procedurze przyprowadzania i odbierania dzieci z przedszkola.

  1. Obowiązkiem rodziców jest przyprowadzenie do przedszkola dziecka zdrowego, czystego, ubranego w odzież adekwatną do pogody.

  1. Rodzice przed oddaniem dziecka do grupy powinni kontrolować, czy dziecko nie posiada przedmiotów zagrażających jego bezpieczeństwu oraz bezpieczeństwu rówieśników.

  1. Nauczyciele nie mają uprawnień do podawania dzieciom żadnych leków. W przypadku gdy dziecko wymaga codziennej pomocy medycznej na terenie przedszkola, decyzję podejmuje dyrektor, który ustala zasady tej pomocy z rodzicami lub określa inną formę spełniania obowiązku ( jeśli posiada stosowne orzeczenie)

Wprowadzony Zarządzeniem Nr 8  z dnia 08.10.2013